Dodaj Shapefile w takiej postaci, jaką masz
Przeciągnij archiwum ZIP na stronę, zaznacz plik .shp razem z plikami .shx, .dbf, .prj i .cpg albo przeciągnij cały rozpakowany folder — podfoldery też są odczytywane. Dodatkowe pliki, takie jak .shp.xml, .sbn i .sbx, są ignorowane. Luźne pliki i foldery mogą zawierać naraz tylko jeden Shapefile. Aby przekonwertować kilka plików Shapefile razem, umieść je w jednym archiwum ZIP — każdy z nich stanie się wtedy osobnym folderem w KML.
Z dowolnego układu współrzędnych do WGS 84
KML używa wyłącznie długości i szerokości geograficznej w WGS 84, więc układ docelowy jest zablokowany. mapverter rozpoznaje układ z pliku .prj po kodzie EPSG albo porównując parametry odwzorowania ze znanymi układami. Jeśli żadna z tych metod nie zadziała, do konwersji służy sama definicja z pliku .prj. Przeliczone współrzędne są zaokrąglane do 7 miejsc po przecinku, czyli około 1 cm.
Bez pliku .prj dane mieszczące się w zakresie długości i szerokości geograficznej są traktowane jako WGS 84. W przeciwnym razie wybierasz układ źródłowy: jeden z proponowanych układów, na przykład Web Mercator (EPSG:3857), lokalną strefę UTM po wskazaniu obszaru na mapie albo układ znaleziony według kodu EPSG lub nazwy. Mapa pokazuje, gdzie trafią dane przy każdym wyborze.
Nazwy i atrybuty
Pole o nazwie name staje się nazwą oznaczenia miejsca, a wszystkie pozostałe pola są zapisywane jako ExtendedData. Tekst jest dekodowany w kodowaniu podanym w pliku .cpg albo — gdy go brak — rozpoznawany na podstawie samego pliku DBF, a KML jest zapisywany w UTF-8. Shapefile nie zawiera stylów, więc oznaczenia miejsc również ich nie mają.